Του Ιωάννη Ιντζέ *
Βρισκόμαστε στην 15 η ημέρα του ...
πολέμου στην Μέση Ανατολή και όλοι μπορούμε να διαπιστώσουμε την αξία που έχουν οι πληροφορίες σε αυτήν την σύρραξη. Πληροφορίες για στόχους, κινήσεις, δραστηριότητες.
Με ακριβείς πληροφορίες σχεδιάζονται πλήγματα στον "αντίπαλο" και αποφεύγονται προσβολές από αυτόν. Αλλά εδώ έχουμε πόλεμο.
Τί γίνεται όμως όταν μια Κυβέρνηση χρησιμοποιεί τις τηλεφωνικές υποκλοπές για να συλλέγει πληροφορίες για στελέχη της, Αρχηγούς ΕΔ, πολιτικούς αντιπάλους, δικαστικούς και δημοσιογράφους ;
Το γεγονός αυτό, πέρα από ένα τεράστιο σκάνδαλο, πρέπει να το δούμε και ως μία στρατηγική διατήρησης της στην εξουσία, σαν είναι υπέρτατος αυτοσκοπός.
Ας θυμηθούμε λίγο τα γεγονότα.
Ένας από τους πρώτους νόμους που ψήφισε η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη όταν ανέλαβε την εξουσία, ήταν και ο ν.4622/2019 για το περίφημο "Επιτελικό Κράτος". Με τον νόμο αυτό (Άρθρο 21) πέρασε ο έλεγχος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Αποστολή της Προεδρίας ήταν "η υποστήριξη του Πρωθυπουργού στην ενάσκηση των κατά το Σύνταγμα καθηκόντων του, ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή και η αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου".
Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού τοποθετήθηκε ο ανιψιός του, Γρηγόρης Δημητριάδης. Παράλληλα έγινε τροποποίηση των κριτηρίων επιλογής του Διοικητή της ΕΥΠ προκειμένου να τοποθετηθεί ο "κατάλληλος" άνθρωπος -Παναγιώτης Κοντολέων-.
Λίγο μετά, όπως αποδείχθηκε αργότερα, άρχισαν να δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα εταιρείες του ομίλου Intellexa ο οποίος εμπορεύονταν λογισμικό παρακολούθησης τηλεφώνων.
Το πρώτο θύμα ήταν ένας δημοσιογράφος, ο οποίος όταν αντιλήφθηκε ότι παρακολουθούνταν ζήτησε ενημέρωση από τις αρμόδιες αρχές, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε, καθόσον σύμφωνα με νόμο που ψήφισε η Κυβέρνηση το 2021 δεν ήταν υποχρεωμένη η ΕΥΠ να ενημερώνει για τις λεγόμενες "νόμιμες επισυνδέσεις" δηλαδή τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων.
Λίγο αργότερα, τον Ιούλιο του 2022, αποκαλύφθηκε ότι και ο τότε Ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης παρακολουθήθηκε από την ΕΥΠ, κάτι που τελικά προκάλεσε και τις παραιτήσεις του διοικητή της ΕΥΠ και του γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού.
Ακολούθησαν δημοσιεύματα της εφημερίδας Documento με τα οποία προκλήθηκε έρευνα από την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) και διαπιστώθηκε ότι και άλλα έξι πρόσωπα μεταξύ των οποίων, ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ.
Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, η οποία συστάθηκε το 2022, με πρόταση του ΠΑΣΟΚ, για να εξετάσει την υπόθεση των υποκλοπών αποφάνθηκε ότι "δεν υπήρξε καμία πολιτική ευθύνη του Πρωθυπουργού ή της κυβέρνησης και ότι οι νόμιμες επι-συνδέσεις της ΕΥΠ έγιναν με την τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών". Άρα κακώς είχαν παραιτηθεί οι Δημητριάδης και Κοντολέων ;
Το πόσο καλά έκανε η Επιτροπή την δουλεία της φαίνεται και από το γεγονός ότι δεκατρείς από τους δεκαπέντε τότε βουλευτές της ΝΔ που συμμετείχαν σε αυτήν, υπουργοποιήθηκαν.
Το "επιτελικό κράτος" ανταμείβει όσους συμβάλλουν στη "συνοχή και αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου".
Στις 30 Ιουλίου 2024 και μετά από "έρευνα" δύο ετών ανακοινώνεται από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη ότι από "…το πλούσιο αποδεικτικό υλικό συνάγεται αναντίλεκτα ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως εμπλοκή με το κατασκοπευτικό λογισμικό predator ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο λογισμικό κρατικής υπηρεσίας…ή οποιουδήποτε κρατικού λειτουργού".
Παραδέχεται όμως ότι "…προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις…για την κίνηση ποινικής δίωξης σε βάρος ορισμένων νομίμων εκπροσώπων και πραγματικών ιδιοκτητών εταιρειών, για αξιόποινες πράξεις, όπως της παραβίασης του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας κλπ".
Δηλαδή στην Ελλάδα μπορεί να έρχεται μία εταιρεία να παρακολουθεί μέλη της Κυβέρνησης και των ΕΔ και αυτό να είναι μία απλή είδηση της ημέρας; Και το Κράτος και οι Υπηρεσίες του που υποτίθεται υπάρχουν για να διασφαλίζουν το απόρρητο των επικοινωνιών δεν έχουν ευθύνη; Εκτός και εάν συμμετείχαν στις υποκλοπές.
Κι ενώ ο Άρειος Πάγος απεφάνθη ότι δεν υπήρχε σκάνδαλο κρατικών υπηρεσιών, μια πτυχή του σκανδάλου των υποκλοπών "διέφυγε" και οδηγήθηκε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, το οποίο και διέσωσε την τιμή της δικαιοσύνης.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, δύο ημέρες πριν την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, το Πλημμελειοδικείο εξέδωσε μία απόφαση, που αποτελεί κόλαφο για το επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη.
Μια απόφαση που έκρινε ένοχους 4 ιδιώτες επειδή ενήργησαν με κοινό δόλο και σε συνεργασία με άλλα πρόσωπα και απέκτησαν παράνομα πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα και ιδιωτικές επικοινωνίες προσώπων, όπως του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, υπουργών, δημοσιογράφων, ακόμη και των Αρχηγών του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ.
Το τί ειπώθηκε στην αίθουσα του Δικαστηρίου είναι αποκαλυπτικό. Πρώην στέλεχος της εταιρείας Krikel, που εμπλέκεται στην εξαγωγή του παράνομου λογισμικού παρακολούθησης, είχε αναφέρει ότι η κυβέρνηση γνώριζε όλα όσα συνέβαιναν με τις υποκλοπές και όταν ο ίδιος κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, στις ερωτήσεις που του έγιναν είχε προετοιμασθεί από τον Γιάννη Λαβράνο στον οποίο ανήκει η εταιρεία Krikel και κατά "σύμπτωση" είναι και κουμπάρος του Γρηγόρη Δημητριάδη!
Ο ίδιος μάρτυρας είχε πει ότι οι συνεργάτες του κ. Λαβράνου τον διαβεβαίωναν ότι "όσο βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, δεν έχει να φοβάται τίποτα". Μετά την δίκη, ένας από τους καταδικασθέντες, ο Ισραηλινός ιδιοκτήτης της εταιρείας Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, μιλώντας στην εκπομπή Mega Stories, υπέδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως βασικό συνεργάτη του στην υπόθεση των υποκλοπών με το λογισμικό παρακολούθησης Predator.
Όπως είπε "παρέχουμε τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου». Δηλαδή ήταν σαν να λέει ότι εγώ πούλησα στην Κυβέρνηση και αυτή έκανε τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις.
Παράλληλα με την εξέλιξη της υπόθεσης των υποκλοπών, υπήρξε και μια άλλη περίεργη υπόθεση, σχετιζόμενη με τις βουλευτικές εκλογές του 2023. Δημοσιεύματα έγκριτων ιστοσελίδων (Gurdian) ανέφεραν ότι, πριν τις εκλογές ομάδα ισραηλινών συμβούλων, με εξειδίκευση στη χειραγώγηση εκλογικού σώματος, είχε στενές επαφές με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. H συγκεκριμένη "Ομάδα" αποτελούνταν από πρώην μέλη των Υπηρεσιών
Ασφαλείας του Ισραήλ και από πράκτορα εμπλεκόμενο στο σκάνδαλο Qatargate και είχε ως αντικείμενο τη διεξαγωγή επιχειρήσεων διαδικτυακής επιρροής ψηφοφόρων, στο πλαίσιο εκλογικών εκστρατειών σε διεθνές επίπεδο.
Σε σχετική Ερώτηση που κατέθεσε το Κίνημα "ΝΙΚΗ" στην Βουλή για το θέμα αυτό (ΑΠ 2250/9-1-2026) το Υπουργείο Εσωτερικών αρκέστηκε να απαντήσει ότι «κατά πάγια τακτική δεν σχολιάζει δημοσιεύματα του ελληνικού και του διεθνούς τύπου" και για τα ερωτήματα που τίθενται στην Ερώτηση "αρμόδια είναι η Ελληνική Δικαιοσύνη, στην οποία μπορεί να προσφύγει κάθε πολίτης».
Δηλαδή στην κατηγορία χειραγώγησης του εκλογικού σώματος η Κυβέρνηση κάνει και πάλι σαν να μην υπάρχει τίποτα. Ο Έλληνας πολίτης παρακολουθεί άναυδος την εξέλιξη των σκανδάλων των Υποκλοπών, των ΤΕΜΠΩΝ, του ΟΠΕΚΕΠΕ, της χειραγώγησης του εκλογικού σώματος…
Και αναρωτιέται υπάρχει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα ; Μήπως τελικά έχει δίκαιο ο Ιερός Αυγουστίνος (354-430) που είχε πει ότι "αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία".
Ληστεία χρημάτων, συνειδήσεων, ψήφων.
* Ο Ιωάννης Ιντζές είναι Αντιστράτηγος ε.α. απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας και κάτοχος Μεταπτυχιακού στην "Εφαρμοσμένη Στρατηγική και τη Διεθνή Ασφάλεια".
Επιστημονικός Συνεργάτης στην Βουλή του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ, Υπεύθυνος του Τομέα Εθνικής Άμυνας και αναπληρωματικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής.