Χθες το πρωί η Αστική Εταιρεία ...
Καταφυγίου -Α.Ε.ΚΑ- εξέδωσε ανακοίνωση για την προωθούμενη ιδιωτική επένδυση αντλησιοταμίευσης στη θέση "Λιβάδια" Καταφυγίου.
Η δημοσιογραφική έρευνα που ακολούθησε φέρνει στο φως μια υπόθεση που εξελίσσεται εδώ και περίπου 17-18 μήνες, χωρίς ουσιαστική ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας του Καταφυγίου και των απανταχού Καταφυγιωτών, τους οποίους το ζήτημα αφορά άμεσα.
Να τα πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Η GREEN INVESTMENTS Μ.Α.Ε., συμφερόντων του ομίλου Archirodon, προωθεί στη θέση "Λιβάδια", στη Δημοτική Ενότητα Βελβεντού, έργο αντλησιοταμίευσης ισχύος 330 MW και ωφέλιμης χωρητικότητας 1.944 MWh.
Η εταιρεία υπέβαλε αίτηση στη ΡΑΑΕΥ τον Μάιο του 2025 και τον Οκτώβριο έλαβε άδεια αποθήκευσης διάρκειας 35 ετών. Σύμφωνα με την απόφαση της ΡΑΑΕΥ, η χρηματοδότηση προβλέπεται να εξασφαλιστεί με ίδια κεφάλαια της απώτερης μητρικής εταιρείας Archirodon Construction (Overseas) Company Limited.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η οικονομική πορεία της GREEN INVESTMENTS. Ιδρύθηκε το 2021 με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο μόλις 25.000 ευρώ και, ύστερα από διαδοχικές αυξήσεις -η τελευταία τον Ιούλιο του 2025- το κεφάλαιό της ανήλθε σε 12.799.916 ευρώ.
Η εξέλιξη αυτή, παράλληλα με την αδειοδοτική ωρίμανση του έργου, δείχνει την ενίσχυση της εταιρικής της βάσης ενόψει μεγάλης κλίμακας ενεργειακών δραστηριοτήτων.
Την ίδια ώρα, η Archirodon έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο την ανάπτυξη στην Ελλάδα χαρτοφυλακίου έργων ΑΠΕ συνολικής ισχύος περίπου 2,1 GW. Το έργο του Καταφυγίου, επομένως, δεν αποτελεί μια μεμονωμένη επιχειρηματική κίνηση, αλλά εντάσσεται σε ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό του ομίλου.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.
Στη διαδικασία αδειοδότησης αναφέρεται ότι δεν υποβλήθηκαν αντιρρήσεις κατά της αίτησης από ιδιώτη ή φορέα.
Το στοιχείο αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στις 25 Νοεμβρίου 2025, έξι περίπου μήνες μετά την υποβολή της αίτησης, η Δημοτική Επιτροπή του Δήμου Βελβεντού ανέθεσε σε δικηγόρο την άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής και προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών κατά της απόφασης της ΡΑΑΕΥ.
Δηλαδή, ενώ η επενδυτική διαδικασία είχε ξεκινήσει από τον Μάιο του 2025, η θεσμική αντίδραση του Δήμου εμφανίζεται τον Νοέμβριο.
Το κρίσιμο, όμως, είναι άλλο: γιατί επί περίπου 17 μήνες δεν ενημερώθηκε η κοινωνία του Καταφυγίου ;
Ο δήμαρχος Βελβεντού γνώριζε ή όχι την υπόθεση ;
Η ανάθεση δικηγόρου για την προσφυγή δείχνει ότι ασφαλώς ο Δήμος είχε γνώση της διαδικασίας.
Γνώριζε ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Καταφυγίου ;
Είναι εύλογο να θεωρεί κανείς ότι θα έπρεπε να έχει ενημερωθεί από τον Δήμο. Αλλά ακόμη και αν δεν είχε ενημερωθεί, δεν θα όφειλε ο ίδιος, ως πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, να γνωρίζει και να παρακολουθεί μια τόσο σοβαρή διαδικασία που αφορούσε άμεσα τον τόπο του;
Κι όμως, στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκαν δύο λαϊκές συνελεύσεις στο Καταφύγι, χωρίς -σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά- να γίνει δημόσια αναφορά στο μείζον αυτό ζήτημα.
Γιατί αυτή η σιωπή ;
Και τώρα, όταν το θέμα ήρθε πλέον στην επιφάνεια και προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Καταφυγιωτών, ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, ύστερα από την αυστηρή προειδοποίηση της Α.Ε.ΚΑ ότι οφείλει να συγκαλέσει σύσκεψη των Καταφυγιωτικών σωματείων, όρισε πράγματι τέτοια σύσκεψη για αύριο, αποκλείοντας όμως από αυτήν την Α.Ε.ΚΑ την ίδια την εταιρεία που ανέδειξε δημόσια το ζήτημα.
Τα γεγονότα αυτά γεννούν εύλογα ερωτήματα και απαιτούν καθαρές απαντήσεις.
Το Καταφύγι δεν μπορεί να πληροφορείται εκ των υστέρων για αποφάσεις και διαδικασίες που αφορούν το μέλλον του. Ούτε μπορεί μια υπόθεση τέτοιας κλίμακας να εξελίσσεται επί μήνες πίσω από "κλειστές πόρτες", ενώ η τοπική κοινωνία παραμένει στο σκοτάδι.
Οι Καταφυγιώτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι ακριβώς έχει συμβεί, ποιοι γνώριζαν, πότε γνώριζαν, τι έκαναν και -κυρίως- γιατί δεν ενημέρωσαν εγκαίρως την κοινωνία.
Αυτές δεν είναι μικρές λεπτομέρειες. Είναι ερωτήματα δημοκρατικής λειτουργίας, διαφάνειας και υπεράσπισης των συμφερόντων του Καταφυγίου.