Toυ Δημήτρη Κουκλουμπέρη *
Πριν από λίγες ημέρες "έφυγε" από τη ...
ζωή ένας ακρίτας του Έβρου, ο Παναγιώτης Αραμπατζής. Ίσως αναρωτηθεί κανείς: ποιος ήταν ο Παναγιώτης Αραμπατζής;
Ήταν ένας απλός άνθρωπος, ένας βιοπαλαιστής, όπως τόσοι άλλοι. Ένας άνθρωπος του μεροκάματου, που εργάστηκε σκληρά σε όλη του τη ζωή και μετανάστευσε για πολλά χρόνια στη Γερμανία.
Ο ίδιος και η σύζυγός του, παρά τις δυσκολίες, προχώρησαν σε μια πράξη που τους καθιστά φωτεινό παράδειγμα.
Από το υστέρημά τους πραγματοποίησαν μια γενναία προσφορά προς την Πολιτεία: δώρισαν 100.000 χιλιάδες ευρώ στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου, το νοσοκομείο του τόπου τους, στηρίζοντας το δημόσιο σύστημα υγείας και τους συμπολίτες τους στον ακριτικό Έβρο.
Και, φυσικά, δεν το έκαναν για την υστεροφημία. Ήταν μια πράξη αγνού πατριωτισμού και ανιδιοτελούς αγάπης για τον τόπο τους.
Τί μπορεί να πει κανείς για έναν τέτοιο άνθρωπο; Για έναν ευεργέτη; Αποτελεί φωτεινό παράδειγμα σε μια εποχή σκότους και ηθικής παρακμής, που επιπλέον μοιάζει να στερείται προτύπων. Ένα πρότυπο που αξίζει να θυμόμαστε και να γίνεται οδηγός τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά μας.
Στην ίδια κατηγορία ανιδιοτελών συμπολιτών ανήκει και η Αθηνά Παπαχρήστου από το Μεσολόγγι, η οποία "έφυγε" από τη ζωή τον περασμένο Αύγουστο. Και εκείνη προσέφερε ένα ασθενοφόρο στο νοσοκομείο της περιοχής της, κατακτώντας επάξια μια θέση στο Πάνθεον των ανθρώπων που προσφέρουν χωρίς αντάλλαγμα.
Βεβαίως, τέτοιες πράξεις δεν σημαίνουν ότι ο ρόλος του κράτους μπορεί ή πρέπει να αντικατασταθεί. Το κράτος παραμένει αναντικατάστατο και φέρει την κύρια ευθύνη.
Ωστόσο, σε μια εποχή όπου αξιωματούχοι και θεσμικοί παράγοντες, γαντζωμένοι για χρόνια στις καρέκλες της εξουσίας, "ξεχνούν" να δηλώσουν στην εφορία ποσά που ζαλίζουν, είναι παρήγορο —σχεδόν λυτρωτικό— να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν απλοί πολίτες της καθημερινότητας που προσφέρουν για το κοινό καλό, στερούμενοι οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.
"Καθείς εφ’ ω ετάχθη". Όμως, στη σύγκριση αυτή, δύσκολα μπορεί να υπάρξει δίλημμα για το ποια κοινωνία θέλουμε και ποιους ανθρώπους ως πρότυπα και εκπροσώπους μας.
* Ο Δημήτρης Κουκλουμπέρης είναι δημοσιογράφος