Ο Ιανουάριος έκλεισε με ...
γενικό πληθωρισμό 2,5%. Ένα νούμερο που παρουσιάζεται ως "σταθεροποίηση".
Ωστόσο, πίσω από τον μέσο όρο κρύβεται η πραγματικότητα της καθημερινότητας.
Ο πληθωρισμός στα τρόφιμα έφτασε το 4,5%, σχεδόν διπλάσιος από τον γενικό δείκτη. Και αυτό δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια· είναι το τραπέζι της ελληνικής οικογένειας.
Ο γενικός πληθωρισμός μπορεί να υποχωρεί χάρη στην ενέργεια ή σε άλλες κατηγορίες, αλλά ο πληθωρισμός τροφίμων χτυπά εκεί που δεν υπάρχει περιθώριο περικοπής.
Κανείς δεν μπορεί να «αναβάλει» το γάλα, το κρέας, τα φρούτα ή τα λαχανικά, και αυτά είναι τα προϊόντα που καταγράφουν τις υψηλότερες ανατιμήσεις.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή για την κατηγορία "Διατροφή και Μη Αλκοολούχα Ποτά" -σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση του γ.γ. του υπ. Εμπορίου-, η σωρευτική αύξηση τιμών από το 2021 έως το 2025 φτάνει το 40-45%, πολύ υψηλότερα από τον γενικό πληθωρισμό.
Η διαφορά αυτή αποκαλύπτει πώς η καθημερινή ακρίβεια στα τρόφιμα υπερβαίνει κατά πολύ τα επικοινωνιακά νούμερα, πλήττοντας κυρίως τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Πέντε χρόνια συνεχούς λεηλασίας του οικογενειακού προϋπολογισμού. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι ένα καλάθι που κόστιζε 100 ευρώ το 2021 σήμερα κοστίζει 140-145 ευρώ. Και αυτή η διαφορά δεν είναι «διεθνείς πιέσεις», είναι μεταφορά πλούτου από τα χαμηλά και μεσαία στρώματα προς τα πάνω.
Σε μια χώρα όπου οι μισθοί παραμένουν από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη και το ποσοστό του εισοδήματος που δαπανάται για τρόφιμα από τα υψηλότερα, η ακρίβεια δεν είναι «φυσικό φαινόμενο», είναι πολιτική επιλογή. Και αν δούμε τις επιμέρους κατηγορίες, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο αποκαλυπτική.
Με βάση τα στοιχεία της Eurostat για την περίοδο 2021-2025, το ψωμί έχει αυξηθεί κατά περίπου 43%, το κρέας κατά περίπου 110%. Πρόκειται για αυξήσεις που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Η ακρίβεια στα βασικά αγαθά είναι δομική, συστημική και ταξικά στοχευμένη.
Η ακρίβεια στα τρόφιμα είναι αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών, όπως η αδύναμη ρύθμιση της αγοράς, η ανοχή σε φαινόμενα αισχροκέρδειας, η εξάρτηση από εισαγωγές και η περιορισμένη στήριξη της εγχώριας παραγωγής.
Όταν οι μεγάλες αλυσίδες αυξάνουν τα περιθώρια κέρδους και το κράτος παρακολουθεί, τότε η "αγορά: λειτουργεί ως μηχανισμός αναδιανομής υπέρ των ισχυρών.
Η εργασία στη χώρα μας δεν μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση. Τα εισοδήματα δεν καλύπτουν το κόστος ζωής, το οποίο αυξάνεται συνεχώς και παντού. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι παρεμβαίνει υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας, αλλά το αποτέλεσμα είναι υπέρ της κερδοφορίας.
Όταν το ψωμί, το γάλα και το κρέας γίνονται ακριβότερα χρόνο με τον χρόνο, η συζήτηση για "ανάπτυξη" ακούγεται κούφια.
Η πραγματική οικονομία είναι το καθημερινό τραπέζι - και εκεί, για χιλιάδες οικογένειες, η κρίση δεν έχει τελειώσει. Έχει απλώς αλλάξει όνομα και λέγεται ακρίβεια χωρίς τέλος και παντού. Η κυβέρνηση και οι αγορές είναι υπεύθυνες, αλλά οι πολίτες πληρώνουν τον λογαριασμό.
Τα νούμερα της λεηλασίας
40-45% σωρευτική αύξηση τροφίμων 2021-2025 (ΕΛΣΤΑΤ)
43% αύξηση στο ψωμί (Eurostat)
110% αύξηση στο κρέας (Eurostat)
77,27% αύξηση στην ένδυση
145€ το καλάθι, που κόστιζε 100€ το 2021
4,5% πληθωρισμός τροφίμων τον Ιανουάριο
2,5% γενικός πληθωρισμός (επικοινωνιακός μέσος όρος)