Εξάπτει τα πολιτικά πάθη και ...
φέρνει σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου η παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση της αλλοίωσης του χώρου του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου, που υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική διαχείριση της τραγωδίας, καθώς η κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με μια εξέλιξη που δύσκολα μπορεί να υποβαθμιστεί ως ακόμη μία αντιπαράθεση με την αντιπολίτευση.
Ο πρώην υφυπουργός, ο οποίος υπήρξε στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και αντλούσε πολιτική νομιμοποίηση από τη θέση που είχε στο πρωθυπουργικό γραφείο ως αρμόδιος για την κρατική αρωγή, παραπέμπεται για παράβαση καθήκοντος.
Μαζί του στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου θα καθίσουν ακόμη τέσσερα πρόσωπα, που παραπέμπονται ως συμμέτοχοι. Ανάμεσά τους και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός.
Η παρουσία του τελευταίου έχει τη δική της πολιτική σημασία, καθώς πρόκειται για στέλεχος που είχε εκλεγεί με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι, η δικαστική εξέλιξη δεν αφορά απλώς έναν πρώην κυβερνητικό αξιωματούχο, αλλά πρόσωπα που συνδέονται πολιτικά με την κυβερνητική παράταξη.
Οι αντιφάσεις της κυβερνητικής γραμμής
Η πρώτη αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου αποτύπωσε την προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να περιορίσει τις συνέπειες από τις ισχυρές πολιτικές εντυπώσεις της παραπομπής.
Ο Παύλος Μαρινάκης επικαλέστηκε την «απόλυτη εμπιστοσύνη» της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ενδιάμεσο στάδιο και υπενθυμίζοντας το τεκμήριο αθωότητας, με αντεπίθεση κατά της αντιπολίτευσης.
Στον αντίλογο τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης επεσήμαναν τις αντιφάσεις της κυβερνητικής γραμμής. Κι αυτό καθώς, από τη μία πλευρά, το Μαξίμου ζητεί να μην προεξοφλείται η δικαστική κρίση.
Ενώ, από την άλλη, σπεύδει να αξιοποιήσει πολιτικά το περιεχόμενο του βουλεύματος, υποστηρίζοντας ότι η αντιπολίτευση διαψεύδεται επειδή δε ζητήθηκε η επιστροφή της δικογραφίας στη Βουλή για την αναβάθμιση ή την τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
Ωστόσο, η μη μεταβολή του κατηγορητηρίου δε συνιστά αθώωση, όπως και η παραπομπή δεν αποτελεί απόδειξη ενοχής. Την τελική κρίση θα έχει το δικαστήριο.
"Άλλα μέτρα και άλλα σταθμά"
Δεν πέρασε, εξάλλου, απαρατήρητο ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε "γενναία απόφαση" την επιλογή του πρώην υφυπουργού να ζητήσει να κριθεί από τους φυσικούς του δικαστές.
Κάτι, ωστόσο, που η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του κυβερνώντος κόμματος δεν επέτρεψε να συμβεί για άλλα κυβερνητικά στελέχη, όπως οι πρώην υπουργοί Λευτέρης Αυγενάκης και Μάκης Βορίδης, οι οποίοι ενεπλάκησαν στην υπόθεση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και για την εμπλοκή τους, όπως καταγγέλλεται από την αντιπολίτευση "εφαρμόστηκαν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά".
Όπως και να έχει, η προσφυγή στη Δικαιοσύνη δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικό πολιτικό επιχείρημα ούτε να παρουσιάζεται ως πιστοποιητικό αθωότητας πριν καν αρχίσει η δίκη.
Το πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν ανατρέξει κανείς στις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών της για το αποκαλούμενο «μπάζωμα».
Τα "μπάζα" του υπουργού Δικαιοσύνης
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης είχε δηλώσει στη Βουλή, τον Μάρτιο του 2024, ότι "είναι για τα μπάζα όσοι κάνουν σπέκουλα για μπαζώματα στα Τέμπη".
Σήμερα, η παραπομπή του πρώην υφυπουργού και του πρώην περιφερειάρχη για την υπόθεση των παρεμβάσεων στον χώρο της τραγωδίας επαναφέρει τη δήλωση αυτή στο προσκήνιο και δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα για την πολιτική βεβαιότητα με την οποία είχε διατυπωθεί.
Η δικαστική εξέλιξη δεν αποδεικνύει ότι κάθε ισχυρισμός που διατυπώθηκε δημόσια για τα Τέμπη ήταν βάσιμος. Καταρρίπτει, ωστόσο, την αντίληψη ότι η ίδια η συζήτηση για την αλλοίωση του χώρου της τραγωδίας μπορούσε να απορριφθεί συλλήβδην ως ανυπόστατη ή προϊόν πολιτικής εκμετάλλευσης.
Το γεγονός ότι η υπόθεση οδηγείται σε δίκη σημαίνει ότι οι σχετικές ευθύνες θα εξεταστούν δικαστικά και δεν μπορούν να θεωρούνται εκ των προτέρων ανύπαρκτες.
Το πολιτικό διακύβευμα
Στην ανακοίνωσή του, ο Παύλος Μαρινάκης επανέφερε τις αναφορές στα «χαμένα βαγόνια» και στο υποτιθέμενο παράνομο φορτίο, καταγγέλλοντας την αντιπολίτευση για πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας.
Με αυτόν τον τρόπο, όμως, η κυβέρνηση μετατοπίζει τη συζήτηση από το συγκεκριμένο αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας προς τις ευρύτερες καταγγελίες που διατυπώθηκαν μετά το δυστύχημα.
Η διερεύνηση της αλλοίωσης του χώρου και η διερεύνηση άλλων ισχυρισμών αποτελούν διαφορετικά ζητήματα, τα οποία δεν αναιρούν το ένα το άλλο.
Το διακύβευμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς πρόκειται για την πρώτη παραπομπή κυβερνητικού στελέχους σε Ειδικό Δικαστήριο επί διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.
Όσο και αν η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν προδικάζει την ενοχή του κ. Τριαντόπουλου, ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι συνιστά αναμφίβολα μια σοβαρή πολιτική δοκιμασία για την κυβέρνηση, η οποία καλείται να διαχειριστεί σε προεκλογικό χρόνο τις συνέπειες μιας υπόθεσης που συνδέεται άμεσα με τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της χώρας.