Ήρθε, δίδαξε και έφυγε.


Με αφορμή τους ...

Πανευρωπαϊκούς Αγώνες και τον τελικό στο Άλμα εις ύψος, γράφω δύο αράδες για το περίφημο "Φόσμπερι Φλοπ".

Ο θρυλικός Ντικ Φόσμπερι αναδείχθηκε σε μία από τις ανεξίτηλες μορφές του στίβου και ειδικότερα του άλματος εις ύψος, αφού πρωτοεμφάνισε το επονομαζόμενο και επαναστατικό στυλ "άλμα Φόσμπερι".

Βρισκόμαστε το 1968,στο Μεξικό. Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι σε εξέλιξη και οι θεατές περιμένουν με μεγάλη αγωνία το άλμα εις ύψος. Ο λόγος είναι η φήμη που έχει φτάσει στο στάδιο και αφορά έναν Αμερικανό αθλητή που έχει φέρει επανάσταση στο άθλημα.

Τη στιγμή που ο Ντικ Φόσμπερι ετοιμάζεται να κάνει το πρώτο άλμα του, στο στάδιο επικρατεί απόλυτη σιγή. Όλοι περιμένουν να δουν με ποιο τρόπο θα προσπαθήσει να περάσει πάνω από τον πήχη.

Ο Αμερικανός Ντικ Φόσμπερι ήταν τότε είκοσι ενός ετών. Σπούδαζε στο τμήμα Χημικών Μηχανικών του πανεπιστημίου του Όρεγκον. 

Ο ύψους 1,95 μ. αθλητής, πήρε φόρα, πέρασε τον πήχη με την πλάτη και ύστερα από μια παύση ολίγων δευτερολέπτων το πλήθος ξέσπασε σε χειροκροτήματα.

Οι σπουδές του στο πανεπιστήμιο του  'Ορεγκον, ήταν η αρχή της επαναστατικής αλλαγής. Μία φωτογραφία ενός άλτη, του Φινλανδού Κάλεβι Κότκας, του έδωσε τη σπίθα που χρειαζόταν. 

Στη συνέχεια, μελετώντας τους νόμους της φυσικής και τη μάζα, αντιλήφθηκε ότι αν ο άλτης έστεφε το σώμα με την πλάτη προς τον πήχη, κέρδιζε ύψος.

Ο Φόσμπερι μόλις είχε γράψει ιστορία. 

Μια ημέρα αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου 1968, στον τελικό, κατακτούσε το Χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 2.24 μ. και γνώριζε την αποθέωση.

Βλέπετε στις αρχές του 20ού αιώνα, ο πιο αποδοτικός και αποτελεσματικός θεωρήθηκε ο τρόπος Στραντλ, αν και λιγότερο ελκυστικός.

Βοήθησε όμως να επιτευχθούν νέα ρεκόρ, πράγμα που έκανε πιο δημοφιλές το αγώνισμα. Οι αθλητές προσπαθούσαν να περάσουν τον πήχη, κοιτώντας τον κατάματα, με το πόδι και το κεφάλι στην ίδια ευθεία.

Όλα αυτά όμως έγιναν παρελθόν...τα είχε σβήσει αυτός ο νεαρός Αμερικανός.

Κι όμως, ο Φόσμπερι αμέσως μετά εγκατέλειψε τον αθλητισμό, τον ενδιέφεραν μόνο οι σπουδές του.

Ήρθε, δίδαξε και έφυγε.