Ομιλητής ο Κώστας Καραμανλής, παρόντες...
όλοι οι κορυφαίοι της Ν.Δ.: Προκόπης Παυλόπουλος, Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Μεϊμαράκης.
Το βιβλίο των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κωνσταντίνου Φίλη "Η νέα παγκόσμια τάξη" ήταν μία ακόμα αφορμή για τον Κ. Καραμανλή να πυροβολήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη - ειδικότερα δε την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί.
Ο Κ. Καραμανλής -όπως και ένα μεγάλο μέρος των παλαιότερων ηγεσιών της Ν.Δ.- διαφωνεί με την πολιτική των "ήρεμων νερών". Τη θεωρεί κατευναστική σε σχέση με την επικίνδυνη επιθετική πολιτική της Τουρκίας, προτείνοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να ενδυναμώσει την αποτρεπτική της ισχύ, ακριβώς για να αντιμετωπίσει την επικίνδυνη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας.
"Η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει το αναθεωρητικό δόγμα σε επίσημη και δεσμευτική κρατική πολιτική για όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας" τόνισε και πάλι ο Κ. Καραμανλής.
Εκτιμά όμως πως η πολιτική Μητσοτάκη ενέχει κινδύνους και λόγω των χειρισμών μπροστά στην πολυπλοκότητα και στην αβεβαιότητα που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Ο νέος τουρκικός νόμος
"Εξωφρενικό" χαρακτήρισε ο πρώην πρωθυπουργός τον νόμο για τη "γαλάζια πατρίδα" που θα φέρει σε λίγες μέρες στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο Ερντογάν, πράξη που προωθεί μεθοδικά μια αναθεωρητική ατζέντα.
Ως εξαιρετικά σημαντικό και επικίνδυνο στοιχείο ο Κ. Καραμανλής θεωρεί το ότι ο σχεδιαζόμενος νόμος θεσμοθετεί το αδιανόητο δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας" στις επόμενες γενιές.
Ακριβώς γι’ αυτό και εξέφρασε έντονο προβληματισμό για την τακτική των «ήρεμων νερών», προειδοποιώντας ότι αν η ελληνική στάση παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τότε το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγάλο.
Πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των "ήρεμων νερών", ανέφερε δηκτικά, προειδοποιώντας ότι η αποφυγή εντάσεων ενδέχεται να εκληφθεί από την Άγκυρα ως ένδειξη ελληνικής υποχωρητικότητας στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα οφείλει να ενισχύσει τη δημόσια διπλωματία της προς συμμάχους και εταίρους, ώστε να καταδεικνύεται με μεγαλύτερη σαφήνεια "το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας".
Ο Κ. Καραμανλης δεν θα μπορούσε να μην σχολιάσει την υποκρισία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συμμάχων, οι οποίοι, ενώ επιδεικνύουν άμεση κινητοποίηση στην Ουκρανία, εθελοτυφλούν προκλητικά απέναντι στη συνεχιζόμενη για μισό αιώνα κατοχή της Κύπρου και στις απειλές κατά της Ελλάδας.
"Επιπλέον, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως η πιο κρίσιμη ίσως έννοια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Η αλληλεγγύη με την έννοια, όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών-μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων.
Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό.
Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών-μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος" διαπιστώνει ο πρώην πρωθυπουργός.
"Κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας" τόνισε, κλείνοντας την παρέμβασή του.
Το αβέβαιο παγκόσμιο στερέωμα
Ο Κώστας Καραμανλής αναφέρθηκε και στην παγκόσμια οικονομική αβεβαιότητα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.
Είπε ότι σήμερα δεν έχουμε τάξη, αλλά «διεθνή αταξία». Προειδοποίησε για τους μακροχρόνιους κλυδωνισμούς που προκαλεί η παγκοσμιοποίηση, υπογραμμίζοντας ότι η ακραία συσσώρευση πλούτου και το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ εχόντων και μη εχόντων απειλούν άμεσα την κοινωνική συνοχή και την ίδια την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών.
Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στις εκπτώσεις αξιών, κάνοντας σαφή αναφορά σε φαινόμενα χειραγώγησης της Δικαιοσύνης, των ΜΜΕ, αλλά και σε παράνομες ή νομιμοφανείς παρακολουθήσεις που πλήττουν το δυτικό αφήγημα υπεροχής και τροφοδοτούν τον αντισυστημισμό.
"Στο πλαίσιο αυτό, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το Κράτος Δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και Οργανισμούς.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης.
Πρόκειται, επομένως, για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες" είπε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός.
Ο μεγάλος κίνδυνος
Η αποδόμηση της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη δεν είναι καινούργιο στοιχείο. Δεν έγινε χθες και δεν πρόκειται να είναι και η τελευταία φορά που ο Κ. Καραμανλής -όπως και οι Αντ. Σαμαράς και Πρ. Παυλόπουλος- θα τη στηλιτεύσει.
Ο πρώην πρωθυπουργός κλιμακώνει όμως με κάθε ευκαιρία την κριτική του, θεωρώντας ότι μένει όλο και πιο πρόσφορο έδαφος στην Άγκυρα να απλώσει τα σχέδιά της. Γι’ αυτό και αναφέρθηκε στη "δεσμευτική κρατική πολιτική για όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας" με αφορμή το νομοσχέδιο που αναμένεται να ψηφιστεί.
Επίσης, έχει σημασία ότι ο Καραμανλής, όπως και ο Σαμαράς, θα μιλούν εντονότερα για την Τουρκία και την πολιτική των "ήρεμων νερών" όσο πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών.