Μας εστάλη μία ανακοίνωση για...
το κοινοτικό μνημείο του Καταφυγίου Κοζάνης την οπο΄λια και δημοσιοποιούμε:
Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη δικαστική διαμάχη σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης όπου βρίσκεται το κοινοτικό μνημείο στο Καταφύγι, μεταξύ του Δήμου Βελβεντού και ιδιώτη.
Δυστυχώς, η υπόθεση αυτή έχει προκαλέσει διχασμό στην τοπική κοινωνία, με δημότες να τάσσονται είτε υπέρ του Δήμου, είτε υπέρ του ιδιώτη, παρότι πρόκειται για μια καθαρά ιδιωτική διαφορά που πρέπει να κριθεί αποκλειστικά από τη Δικαιοσύνη.
Ο Δήμος διεκδικεί την έκταση λίγων τετραγωνικών μέτρων όπου βρίσκεται από τη δεκαετία του 1980 το μνημείο του χωριού, με την επιγραφή: "Το Καταφύγι για τα παιδιά του που έπεσαν για την πατρίδα".
Από την πλευρά του, ο ιδιώτης υποστηρίζει ότι το μνημείο τοποθετήθηκε εκεί με τη συναίνεση του δικαιοπαρόχου του και ότι η έκταση ανήκει στην ιδιοκτησία του.
Η τελική κρίση ανήκει στα δικαστήρια και οφείλουν όλοι να σεβαστούν τις αποφάσεις τους. Για τον λόγο αυτό προκαλούν προβληματισμό δηλώσεις -αν είναι βέβαια αληθινές- που φέρεται να κάνει συχνά πυκνά ο κ. Δήμαρχος, σύμφωνα με τις οποίες "όσο είναι ο ίδιος δήμαρχος το μνημείο δεν θα μετακινηθεί".
Τέτοιες τοποθετήσεις δεν συνάδουν με τον θεσμικό ρόλο ενός αιρετού άρχοντα, ο οποίος οφείλει να σέβεται το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη, ανεξαρτήτως προσωπικών ή πολιτικών επιλογών.
Πέρα όμως από τη δικαστική διαμάχη, υπάρχει και η ουσία: το ίδιο το μνημείο. Σήμερα βρίσκεται σε σημείο επικίνδυνο, στο χείλος πρανούς που παρουσιάζει διάβρωση, γεγονός που έχει ήδη επισημανθεί από αρμόδιες υπηρεσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο δήμος Βελβεντού αναγκάστηκε να ζητήσει δικαστική άδεια ακόμη και για εργασίες αντιστήριξης.
Γι’ αυτό, ανεξάρτητα από την έκβαση της υπόθεσης, θεωρούμε ότι η ορθότερη λύση είναι η μεταφορά του μνημείου σε κεντρικό και ασφαλές σημείο της πλατείας, σύμφωνα και με παλαιότερες μελέτες της κοινότητας.
Εκεί όπου θα τιμάται πραγματικά η ιστορία και η θυσία των ανθρώπων του Καταφυγίου. Εκεί όπου βρήκε τραγικό τέλος ο Παύλος Μιρλιαούντας τον Δεκέμβριο 1943, όταν κάτω από την ιτιά τον απαγχόνισαν οι Γερμανοί.
Το μνημείο δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης ή προσωπικών εμμονών. Απαιτείται συνεννόηση, σεβασμός στους θεσμούς και ουσιαστική μέριμνα για τη διατήρηση και την προβολή της ιστορικής μνήμης του χωριού.
Ο κ.Δήμαρχος οφείλει πρωτίστως να σέβεται την ιστορία του μαρτυρικού Καταφυγίου και να ενδιαφερθεί για τα ουσιαστικά προβλήματα του, με πρώτο την αποκατάσταση της οδικής σύνδεσης Καταφυγίου Ελατοχωρίου.
Το ΔΣ της ΑΕΚΑ