Αυξήσεις στον κατώτατο μισθό. Ένας ακόμα εμπαιγμός της Κυβέρνησης.


Του Ιωάννη Ιντζέ *

Η Κυβέρνηση σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, λόγω του ...

πολέμου στην Μέση Ανατολή και της καλπάζουσας ακρίβειας, ανακοίνωσε την αύξηση του κατώτατου μισθού, ως ένα φιλολαϊκό μέτρο αλλά και μία προσπάθεια διατήρησης της κοινωνικής συνοχής που πλήττεται τα τελευταία 16 χρόνια από τα καταστροφικά μνημόνια.

Μάλιστα ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών κ. Πιερρακάκης παρουσίασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Χ και κάποιες κάρτες που δείχνουν την σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού επί διακυβέρνησης ΝΔ, αλλά και το δημοσιονομικό κόστος των αυξήσεων, που την περίοδο 2023-2026 θα φτάσει τα 3,3 δισ. ευρώ.

Αυτό για τους περισσότερους πολίτες φαίνεται ως μια ανάσα, μια κάποια ενίσχυση, αλλά δεν είναι έτσι. Να το εξηγήσουμε με απλά λόγια.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ανάγει την φορο-ληστεία σε επίσημη πολιτική αφού αυτό απαιτούν κυρίως οι δανειστές μας. Για τον λόγο αυτό άλλωστε δεν τολμά να μειώσει τον ΕΦΚ ή τον ΦΠΑ στα καύσιμα και επιλέγει ημίμετρα και διάφορα παραπλανητικά τρυκ που δεν μειώνουν τις τιμές. 

Οι φόροι αποτελούν την "ιερή αγελάδα" της Κυβέρνησης που δεν την αγγίζει κανείς. Και όλα αυτά στο όνομα τηςδημοσιονομικής πειθαρχίας.

Το 2020, με βάση τις επίσημες απολογιστικές εκθέσεις της ΑΑΔΕ, οι φόροι από έσοδα ήταν 42,512 δισ. ευρώ. Το 2025 έφτασαν τα 71,970 δισ. ευρώ και το 2026 εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 73,645 δισ. ευρώ, δηλαδή μια συνολική αύξηση μεταξύ 2020- 2026 που φτάνει στο 73%.

Εάν πάρουμε ως βάση τα έσοδα από φόρους το 2022, την περίοδο 2023-2026 η Κυβέρνηση θα έχει επιπλέον 56,824 δισ. ευρώ έσοδα από φόρους. Και από αυτά διαθέτει 3,3 δισ. ευρώ για τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού. 

Δεν είναι αυτό μια υποκρισία; 

Θα ήταν πολύ πιο τίμιο να μην έδινε καθόλου αυξήσεις σε μισθούς και να μείωνε τους φόρους. Άλλωστε οι αυξημένοι μισθοί φέρνουν και αυξημένους φόρους εισοδήματος.

Να γιατί βρισκόμαστε πλέον στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ότι αφορά την αγοραστική μας δύναμη. Η ακρίβεια και οι φόροι κατατρώγουν τον μισθό της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. 

Η Κυβέρνηση με το ένα χέρι δίνει αυξήσεις σε μισθούς και με το άλλο τους παίρνει πίσω με τους φόρους. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Και σχετικά με την δημοσιονομική πειθαρχία. Για το 2025 εκτιμάται ότι το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν περί τα 8 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά θα κατευθυνθούν (σχεδόν στο σύνολό τους) στην αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και όχι στην ανάπτυξη της οικονομίας ή σε επενδύσεις. 

Στραγγίζεται δηλαδή στην κυριολεξία ο Έλληνας φορολογούμενος για να παρουσιάζεται ο κ. Πιερρακάκης ως ο ικανός τεχνοκράτης που έχει νοικοκυρέψει τα οικονομικά της Ελλάδος. 

Γι΄αυτό επιλέχθηκε και επικεφαλής στο EUROGROUP.

Και σε ότι αφορά το παραμύθι της ταχείας μείωσης του δημοσίου χρέους -που πολλοί το παρουσιάζουν ως μεγάλη επιτυχία της Κυβέρνησης- θα πρέπει να εξετάσουμε και τους λόγους της ταχείας αύξησης του ιδιωτικού χρέους που πλέον ξεπερνά τα 230 δισ. Αυτή είναι η άλλη πλευρά του παγόβουνου, που επιμελώς αποκρύπτεται.

* Ο Ιωάννης Ιντζές είναι Αντιστράτηγος ε.α. απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας και κάτοχος Μεταπτυχιακού στην "Εφαρμοσμένη Στρατηγική και τη Διεθνή Ασφάλεια". 

Επιστημονικός Συνεργάτης στην Βουλή του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ, Υπεύθυνος του Τομέα Εθνικής Άμυνας και αναπληρωματικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής.